Moje komentarze na Wykopie:

Niech sobie lepiej system płacenia za reklamowanie na stronach zmienią, a nie dowalają się do AdBlocka.
Jak płacą za czas, a nie od kliknięcia, to ich strata.

Ja tam i tak wolą Stylish w FireFoksie do blokowania drażniących mnie reklam – tego to już chyba mi nie zabronią.

W ogole ktorą mi ostatnio mowią, że Microsoft ma dawać biednym piratom darmowego Windowsa, ale niby będzie się tam non stop gdzieś na pulpicie wyświetlały reklamy, jak w gownianym gadu-gadu.

^.^

Primo: To, że Ludzie klikają w reklamy, to w dużej mierze ich pomyłka – natrętne pływające flashe,

Duo: Co z tego, że się irytują? Są na tyle amatorami jeżli chodzi o komputery i Internet, że nie znają metody przeciwdziałaniu temu, a w szczegolności kobiety są bardzo ostrożne jeśli chodzi o instalację dodatkowych wtyczek m.in. AdBlocka.

Tak czy inaczej wypadałoby zrobią ankietę wśrod statystycznych Polek i zapytać się ich, czy miałyby coś przeciwko gdybyśmy w ich przeglądarkach zablokowali za darmo te reklamy (“No wiesz te takie fajne pływające po ekranie motylki tudzież inne cudeńka”).

To z czym mamy obecnie do czynienia, to żerowanie na ludzkich a w szczegolności kobiecych atawizmach.
To, że kobiety są bardziej skłonne do klikania w reklamy nie znaczy, że reszta ma się im przyglądać.

Irytacja większej liczby użytkownikow Internetu dowodzi, że obecne sposoby reklamowania muszą ulec zmianie. I Google wydaje się jako nieliczny z ads-operatorow coś z tym fantem robić.
Nawoływanie do akceptacji starych technologicznych reżimow jest kiepskim pomysłem – dobrym na krotki dystans.

Już niedługo mile się zdziwicie, że ktoś w końcu znalazł na to sposób, aby w tej materii wilk był syty i owca cała.
Będziecie wtedy sobie podświadomie powtarzać: “?ał jacy oni są mądrzy, że coś takiego wymyślili!”
Wydaje się, że Google jest w tym na dobrej drodze.

Najwięcej wrzawy robią te websajty, które aktualnie chcą istotnie maksymalizować swoje zyski z reklam i są aktualnie nimi najbardziej zasyfione.

Takie prawne posunięcia mogą w zupełności przypominać walkę z piractwem. Jak im to wychodzi, widzimy. Im biedniejszy kraj tym lepiej ta szara strefa funkcjonuje (Russia rulez) bez względu na ilość nalotów.

Lepiej niech Ci prawnicy i MySpacecomowcy ruszą trochę bardziej głową, a jak nie potrafią, to niech to zlecą komuś mądremu i inteligentnemu.

Dobry argument biskupa:

Chodzi tylko o to, że rynek jest “zepsuty”. Ceny poszły w dół i teraz każdy reklamodawca za psie pieniądze ładuje wielkie migające gów.o na całą stronę. Gdyby ceny były wyższe to reklamy by sie zmniejszyły i nie byłyby tak nachalne. Kiedys malutki bannerek na popularnej stronce kosztował krocie, a teraz na głupiej kopalniwiedzy napiedziela flash za flashem pewnie za pół darmo – aby autor miał na akademik.

Tak samo rynek usług ISP psuje aster, upc, multimedia. Kij im w tyłek. Jeszcze ich ktos pozamiata (i mam nadzieję że to bedę ja )

Widzę, że mcv się tam też ostro udzielał. ;->

I teraz wracamy do życia w wolnym(normalnym?) tempie. W krajach o takim stylu życia ludzie żyją dłużej, do tego do ostatniego dnia ich stan psychiczny (układ nerwowy) jest we właściwej kondycji. Widzi się tych kubańskich dziadków, którym w życiu finansowo się nie przelewało, a mimo to są szczęśliwi i pomimo sędziwego wieku wspaniale grają na różnych instrumentach, nie stracili ikry. Mowa tutaj o starszych panach, którzy dożyli ponad 90 lat.
A jak jest z polskimi dziadkami?
W większości mimo wcale nie zaawansowanego wieku Alzheimer daje się we znaki. Trzęsące się ręce, głowa, utrata koordynacji ruchów, mówienie do samego siebie, to efekt naszej progresywnej rzeczywistości.
Kto dożywa takiego wieku w Polsce?
Ktoś kto ma to zapisane w genach (należy do rodu długo żyjących) i umiejętnie opiera się aktualnym przemianom, żyjąc według własnego harmonogramu, a nie takiego, jaki dyktuje mu system.

Ponadto na bieżąco obserwuję ogólną dezorientację wśród sędziwych, starzejących się Polaków. Wielokrotne spojrzenie starszego człowieka na moją osobę jest wyrazem jego głębokiej niepewności i braku zaufania, mimo tego co sobą jawnie zaprezentowałem.
Wydaje mi się, że jesteśmy w momencie dziejowym przemian społeczno-obyczajowych, kiedy tak na prawdę nowe pokolenia przestają być nadzieją dla starszych, niejednokrotnie będąc dla nich zagrożeniem. Widać to poprzez wzrost liczby bezdomnych, obłąkanych starszych ludzi, którzy pozostawieni zostali sami sobie. Wielu moich kolegów nie widzi sensu w jeżdżeniu do rodzinnego domu, nawet na święta Bożego Narodzenia, ponieważ to jest takie pospolite. Każdemu z nas wydaje się, że dokona nie wiadomo jakiego skoku w historii. Heh
Prawda jest taka, że zanim się zdążysz na dobre rozpędzić, zorientujesz się, że Twój skok jest spóźniony. Takie odnoszę wrażenie, ja jako 23 latek, który widzi, czego dokonują “gówniarze” z gimnazjum. Kiedy ja siedziałem przy Commodore 64, oni siedzą przy PC-etach, programują, projektują, robiąc to niebywale instynktownie. To tak, jak kiedyś rozmawiałem z 40-paro letnim majorem z byłej technicznej jednostki wojskowej w Jeleniej Górze i powiedział, że w jego czasach pracowali na Odrach (bardziej antyczny od Commodore).

Niestety znów odbiegłem od meritum sprawy.
Nie byłoby tego złego w całym mechanizmie postępu, gdyby nie kierunek rozwoju jaki obraliśmy, czy raczej jaki został nam narzucony z zewnątrz. Kierunek, w którym Polska nie wykorzystuje swojego intelektualnego potencjału do własnych celów lecz sukcesywnie jest z niego eksploatowana, natomiast pozostali w kraju stają się potencjalnymi bardziej niż gdziekolwiek wyedukowanymi i zdyscyplinowanymi robolami, tudzież biurokratami również na usługach obcego kapitału.
I de facto nie ma się czemu dziwić, iż zauważamy wzrost liczby nacjonalistycznych postaw wśród kilku warstw naszego społeczeństwa.
Naturalnie reszta “postępowych” bierze to za zwykły przejaw zacofania, nie wiedząc, że za ich plecami korporacja, koncern, trust, holding zaciera ręce. Heh.
Fajnie byłoby być postępowym i samemu się rządzić. Niestety w Polsce elementarne względy finansowe nie pozwalają Ci na rozkręcenie własnej działalności. Natomiast za granicą w sąsiednich Niemczech, czy nawet Czechach nasi rówieśnicy wcielają w życie swoje marzenia już w wieku 18, 19, 20 lat.
W takim razie skoro tak się u nas dzieje, czy istnieje jakakolwiek możliwość znormalizowania tempa życia w naszym geopolitycznym położeniu?

Właśnie ostatnio z racji, że modne jest ostatnio mówić: “Nie jestem wyznawcą istnienia teorii spiskowych.”, postanowiłem wypracować własną kontrę: “Kto uważa, że teoria spiskowa nie istnieje, jest człowiekiem naiwnym (głupcem).”

Spisek był, jest i będzie.
Róznica w tym, że kiedyś zwykłego człowieka nie powinno to interesować, był wasalem, poddanym.
Od kiedy istnieje republika, jako obywatel może się tym naturalnie interesować, ale w większości przypadków władza, czy spiskowcy i tak nie pozwolą mu jej poznać.
Dlatego po tych licznych numerach, które kreowały historię naszego XX-wieku, to dowody na to, jak pojęcie władzy wraca do pierotnego stanu.
Patrzy się tu i tam, na to żałosne nawoływanie obywateli o prawdę, sprawiedliwość (przestrzeganie konstytucji) i na nowo odczuwa się tą dyktaturo-monarchistyczną, czy nawet komunistyczną znieczulicę władzy, która kiedyś grała na uczuciach poddanych za pomocą drabiny feudalnej, następnie za pomocą sztucznie wzbudzanych potrzeb i obaw, a obecnie dodatkowo za pomocą medialnej papki.

Kolejną sentencją jest: “Tam, gdzie ginie konstruktywne zrozumienie i współczucie u jednego człowieka, tam rodzi się wtórne zmartwienie ludzi.”
Zapewne nie jestem pierwszym autorem senstencji o podobnym znaczeniu, ale stwierdziłem, że należałoby ją lekko poprawić, dodając określenie “konstruktywne”.
Dlaczego?
Otóż, ja jako osobnik introwersyjny, nie należę do tych, którzy zewnętrznie dają po sobie poznać własne uczucia psychiczne. Stąd ludzie z mojego otoczenia naturalnie uważają mnie za rodzaj znieczulicy, pozbawionej wrażliwości. Jednak w praktyce okazuje się, że wyciągam z tych doświadczeń wnioski i staję się w pewien sposób współtwórcą takiego czy innego postępu. Wartościom powstałym na bazie tych doświadczeń, tych danych i informacji jestem bardziej oddany, pomimo iż zewnętrznie wydaje się bardzo niewrażliwy, nieprogresywny.
Dlatego w tym przypadku nie chodzi tylko o sztukę odruchowego współczuwania, a raczej o sztukę konstruktywnego współczucia, czyli takiego, które zażegna podobne nieprzyjemności w przyszłości.