Ale ja nie pozwolę rzeczom tak po prostu się dziać. Inaczej może to oczywiście ułatwić istotne problemy na początku, ale najprawdopodobniej stanie się poważną komplikacją w dalszym etapie partnerstwa.
A dlaczego tak postępuję? A dlatego, iż mam odmienną naturę i moje podejście do wielu spraw jest odmienne i całkowite poddawanie się woli losu uznaję za przejaw słabości. Nie zakochuję się od pierwszego wejrzenia i nie podrywam dziewczyny przypakiem zerkającej na mnie uroczo, ponętnie w metrze, czy w sklepie (nawet jeśli jej buzia jest urocza, a kształty spełniają najwyższe moje oczekiwania), ale zakochuję się w dziewczynie, którą to ja sobie ukochałem i mam ku temu powody tzn. coś już o niej więcej wiem i niewątpliwie jest piękną kobietą, ale to wynika już z zaszczepionego dużo wcześniej estetyzmu.

Chcę kształtować swoją przyszłość a chcę to robić jeszcze lepiej, kształtując ją razem z ukochaną. Do realizacji tego potrzebny jest jedynie istotny ingredient – podobnie ambitna kobieta, która potrafi wzbudzić we mnie potencjał, który wcześniej był mnie nieznany, nawet wtedy kiedy starałem się bardzo, aby z nią być. Potrafi wzbudzić we mnie potencjał twórczy a nie przede wszystkim popęd seksualny, nad którym biedaczyna ciężko panuje. Szanuje go, tak jak i on ją. Bawi się nim i cieszy się jak chłopak wariuje na jej punkcie (ma okazję sprawdzić go w wielu sytuacjach), ale zna też tej zabawy granice, więc nie pozwoli mu nieustannie chorować z miłości, ocali go.
To czego ja doświadczałem ostatnio to było moje staranie się, takie autowzbudzanie się. Było dobre, ale teraz nie ma już ono perspektywy. Rutynowa obojętność zrobiła swoje.

Piękno kobiety nie ma w tym przedsięwzięciu nic a nic do rzeczy – można powiedzieć nawet, że niepotrzebnie rozprasza.
Nie mają tutaj też nic do rzeczy wysokie mniemanie o sobie, poglądy, preferencje, słowa i deklaracje, gdyż to zawsze zależy z jakich ust pada. Padając z ust życiowego utracjusza, życiowego konsumenta czy kameleona może zmienić się, zapewne zmieni się z prędkością wiatru, w zależności od punktu siedzenia, czy w aktualnym momencie jest więcej kopanych, czy może kopiących.
Liczą się natomiast czyny i osiągnięcia. Zgodnie z doktryną chrześcijańską wszystko mierzone jest po owocach, a jak wiadomo dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane.

Dlatego kolejną dla mnie przestrogą w życiu będzie to, aby nie brać na wiarę tego co mówi ona na swój temat i jakie daje świadectwa. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to jaka jest jej tego prawdziwa ekspresja bez założeń typu “Wydaje mnie się…”, czy “Biorąc pod uwagę to co powiedziałaś…”. Najpierw obserwuj jak postępuje i jakimi ludźmi lubi się otaczać.
I w tej właśnie materii najwięcej sobie uroiłem. Nie potrafiłem dopuścić do swojej myśli, że tak na prawdę ta dziewczyna może okazać się przeciętną, a tylko umiejętnie stwarza wrażenie patrycjuszki. Wbijałem sobie do głowy, że ona potrzebuje czasu, aby uświadomić sobie pewne rzeczy. Nic z tego. Nie chce, nie lubi, nie próbuje, czy boi się ze mną rozmawiać, bo nie jestem z miejsca gotowcem – amantem zagadującym i słodzącym nie ważne, że prawie każdej kobiecie, udającym wiernego słuchacza. Również i w tym przypadku wbijałem sobie do głowy, że wkrótce znajdziemy wspólny język. Jedyne co potrafiła robić to zostawiać mnie dokładnie w miejscu, w którym zacząłem swoją miłosną przygodę.

A tutaj kryje się niewątpliwie coś nowego. Coś co odrzuca te mainstreamowe kobiety, ale raz na zawsze zadowoli prawdziwie wyjątkową kobietę. Ja dobrze wiem czego ta wyjątkowa kobieta poszukuje. Jeszcze przyjdzie czas. Tym razem jednak bardziej wyczulony na swoje postępki, ale nadal autentyczny. Nie ucieknę się do żadnych tricków, kursów miód-konwersacji czy kursów podrywania. Bierzesz mnie takim jakim jestem albo spadaj mała na kolejną gotowiznę. Tak jak i ja opieram się instynktom, tak i ty swoich raz nie posłuchaj. Wtem Matkę Naturę oszukasz a zapewne dostaniesz więcej niż te instynkty byłyby ciebie w stanie doprowadzić.

Teraz zbliżają się święta i nowy rok za pasem. Niepowodzenia tego roku odejdą wraz z nim. Znów nadchodzi długi czas gojenia ran na sercu i zbierania sił mentalnych do kolejnej próby. A też na pewno będą rzeczy, które odwrócą moją uwagę od tej problematyki życia.

Kończąc więc, sprawa wygląda następująco. Z kobietami jest jak z rybami. Idziesz na łowy. Siedzisz kilka godzin nad jeziorkiem i nic. I często tak jest, że w momencie, kiedy już zrezygnowany zamierzasz zbierać się do domu nagle coś pociąga za haczyk.
Wniosek więc. Tak na prawdę niewiele zależy od ciebie w tej materii. “Co ma być, to będzie”.
Materializm tego świata prędzej czy później da tobie za pośrednictwem kobiet do zrozumienia, że przede wszystkim stworzony zostałeś do pracy tudzież brawury a nie do dawania miłości, no chyba, że koncentrujesz się na tych kobietach niezależnych, które nie koniecznie szukają mężczyzn z kasą.
Tutaj wydaje się, że nie ma idealnego dopasowania, czy też takiego, które bardziej idealne przypomina. W tych sprawach przede wszystkim rządzi kompromis, w którym jest ryzyko, że zamieni się w daleko idący kompromis.
Jest to mój kolejny post z cyklu Zwątpienie, ale wydaje się bardziej rzeczowy, realny niż jakikolwiek inny poniżej z cyklu Zakochanie.

Wydaje się, że dla własnego spokoju powinienem zwrócić się do kobiety, która może nie koniecznie zrewolucjonizuje moją mentalność, moje ego, ale będzie przynajmniej komunikatywna, będzie dużo bardziej czytelna w zachowaniach, szczera, rezolutna. Będziemy się razem kłócić i jak będzie trzeba nawet walczyć. Oczywiście miłować, szanować i wspierać na wzajem.
Czy ten niewidzialny 10Gbit/s emocjonalny światłowód z partnerką jest na prawdę mnie aż tak potrzebny?
Ten znak zodiaku z żywiołu wody, będzie żerował na mojej staranności i sumienności. Nie jestem pewien, czy da mnie w zamian pewności siebie jakiej potrzebuję.
Z drugiej strony słyszę tu i tam, że Rak tak na prawdę sam nie wie czego chce. A dlaczego tak jest? Otóż ten znak jest bardzo elastyczny w dopasowaniu z innymi znakami (w przeciwieństwie do mojego, który ma chyba najbardziej ograniczone preferencje) i w sumie wiele ludzkich postaw imponuje mu w jakimś zakresie. W rezultacie chciałby trochę tego i tego i może jeszcze tamtego. Znowu odwrotnie temu coś brakuje, temu tego, a tamtemu jeszcze czegoś innego. I bądź tu mądry.
Podobnie jak Bliźnięta, może nie fałszywe, ale niedalekie od zarzutu dwulicowości. Bardzo przeraża mnie ta Raka analogia z Bliźniętami, którymi zazwyczaj gardzę. Podobnie jak to pierwsze, skrywa swoje myśli i aktualne podniety. Czy jest zdyscyplinowane na tyle, aby im nie ulegać? Zapewne dowiesz się o tym, jak już nakryjesz ją w łóżku z innym, bo do tej pory nic a nic na to nie wskazywało.
Przykry scenariusz, ale to jest to co znam z życia, to co ludzie mieli i mają z Bliźniętami i Rakami w luźnych i stałych związkach.
Wydaje się, że mnie nic innego nie pozostaje, jak tylko potroić starania tak, aby takiemu Rakowi do głowy nie przyszło odbić w boczną uliczkę. Zachęcić dobrobytem, jeśli nie próbować przynajmniej stabilizacją. Trzecia z opcji to jakieś pajacowanie: Patrz tutaj jestem! O a teraz tutaj! i tak w kółko.
Kolejny mankament to to, iż Rak podobnie jak zlitował się nade mną, lituje się również nad innymi. Tak jakby ta Raka głęboka jak studnia krypto-depresja “z wyboru” żerowała na tych wszystkich biednych żuczkach wokół.
Tak ja niedoskonały, ale czy taka nieustanna świadomość mobilizuje mnie jako mężczyznę do działania? Z czymś takim nie sięgnę szczytu.
Czy ja na prawdę muszę sobie zdawać sprawę z tego, że szukałem, znalazłem i wybrałem na swoją towarzyszkę życia osobistą psychoterapeutkę?