Kardell@weblog

Przyszedł czas na prezentację naszego rodzimego przemysłu muzycznego.
Chodzi o dwa kilkuosobowe zespoły, które powstały w naszej wojewódzkiej stolicy – Wrocławiu: Miloopa i Robotobibok.
Oba teamy swoją grę sukcesywnie wzbogacają w elektronikę, a krążą wokół jazzu, d’n'b, jungle, dawntempo, electro.
Tutaj znajdziecie wszystkie informacje -> Miloopa & Robotobibok.

Przez znajomego trafiłem na filmik przedstawiający komputer oparty na dotykowym panelu plazmowym:
Lookaj!

Z racji, że jutro mam kolokwium z analizy matematycznej poprosiłem mojego kolegę, aby wspomógł mnie zadankami w trakcie jego trwania, bo m.in. z powodu poniższych systematycznych wydarzeń u mnie w pokoju, nie jestem w stanie się tego dobrze nauczyć.

No i w trakcie pisania do tegoż koleszki przez gg, momentalnie serwer zaczął się wyłączać lub możliwe, że coś zaczęło dziać się niedobrego całkiem niedaleko.
Ciekawe czy przypadkiem ten kolega na wieść o prośbie specjalnie wprowadził jakieś zakłócenia na linii. W końcu też informatyk. :p
Oby nie sprawdziło się porzekadło, które opracowałem przed chwilą, na potrzeby tego wydarzenia:
“Tak to jest, jak prosi się życiowego kampera o pomoc.”

Nie będę dokładnie tłumaczył skąd się to wzięło, ale kto grał po lanie w shootery pewnie zrozumie, co miałem na myśli

[EDIT]
Jednak myliłem się.
Odpowiednia persfazja i dał się namówić. :p
Jeszcze tylko zdam relację, jak to się w praktyce odbyło.

No i wyszła ta akcja tak średnio. Było w cholere czasu, ale on i tak do ostatniej chwili się czaił.
Zobaczymy czy zaliczymy.

[EDIT]
No i dupa. ;]
“Tak to jest, jak prosi się życiowego kampera o pomoc.”
Jednak się sprawdziło.
Czeka mnie powtórka z rozrywki z analizki.

Do ch*** Wacława.
Taki byłby zarąbisty materiał, to zrypałem nagrywanie.
Mój współlokator(ps. Ucho) odwalił w noc z środy na czwartek niezłą na akademiku burdę.
Wydawało mi się, że najlepsze momenty nagrywam na swój dyktafon, ale cholera jasna zamiast nagrywać włączyłem sobie odtwarzanie tego co ostatnio nagrałem. Psia krew! :p :/
Cała impreza zaczęła się około 22 w melinie w 505. Po wielu perturbacjach ostetecznie przeniosła się do naszego pokoju, gdzie odeszły najlepsze motywy.
Współlokator był w tym momencie w najlepszej psychofizycznej kondycji do odwalania różnego rodzaju numerów, począwszy od kopania szafy z półobrotu, lania przez okno z 10 piętra, walenia w ramach perkusyjnej ekspresji po różnych elementach wyposażenia pokoju (butelki, puszki, monitor, obudowa ATX, głóśniki itd.) kończąc na okrzykach na korytarzu i przez okno (“Bure chuje!”, “Wyłaźcie bure chuje!”, “Siostro! śmierć mam w dupie!” – to akurat dotyczy zakonu redemptorystów, którzy chyba? zaraz obok mają swoją siedzibę) uderzając rytmicznie pokrywkami od garków lub pałką od perkusji w garnek.
Oczywiście do tego wtórowali mu koledzy.
Ogólnie trwało to z jednakową intensywnością do godziny ok. 4:00 w rytm muzyki Kazika, Asian Dub Foundation, Miloopy.
To spowodowało, że nie zdołałem zwlec się na przedpołudniowe zajęcia
Trzeba przyznać, że mam niesamowite szczęście do mieszkania z nietuzinkowymi postaciami w akademikach. ;]

Dzisiaj przyszła kolej na niemieckiego didżeja Mike`a Huntera.
Ma 6000 słuchaczy z całego świata, gra dla Digitally Imported oraz dla AfterHoursDJs.
Bardzo sentymentalne kompilacje przedstawia.
Jego oficjalna strona Tutaj.

Link do sprawdzonego i ciekawego translatora wzorów matematycznych z języka TeX na kod HTML.
TTH

Powiem Wam, że jak patrzę z perspektywy na to jak domyślnie reaguję np. wkraczając na jakieś fora, to stwierdzam, że jestem ciężkim kalibrem. :p
Dosłownie włączony mam tryb roszczeniowy w połączeniu ze sceptycznym.
Nie wspominając już o autokratyźmie, który daje się we znaki trochę później :p
W większości przypadków ludzie uważają to za pogwałcenie ich osobistych praw do własnej indywidualności.
Jak już niejednokrotnie wspominałem, nie jestem w stanie być jednakowo toleracyjny dla każdej formy indywidualizmu, czego wariantem może być również czyjś “zajob”, podobnie jak jakiś mój osobisty “zajob”. :p
Kwestia tylko tego rodzaju, że część z nas nie chce się wcale zmienić i przez to wymaga od pozostałych bezwzględną akceptację.
Ja uważam się za bardziej progresywnego, dlatego dość szybko, odruchowo neutralizuję takie osobniki :/ Jak w shooterach. “Neutralized!”

Aha!
Często gdzieś się zagalopuję, gdy mnie coś najdzie. Nie lubię tego u siebie.

Już byłem w trakcie pisania tego posta, ale ktoś zczytując coś z moich udostępnień na uszkodzonym dysku, zwiesił mi kompa. :/
Powtórka z rozrywki. :p

Tak leżąc sobie w łóżeczku zastanawiałem się nad kwestią wegetarianizmu i jakie to ma przełożenie na ludzką świadomość, ludzką ocenę sytuacji.
Zainteresowało mnie to bardziej, gdy wyczytałem, że G.B. Shaw był wegetarianinem.
Człowiek o niesamowitym umyśle, autor wielu ponadczasowych, trafnych nazwijmy to “złotych myśli”.
A na dodatek póki co jedyny człowiek na świecie, który dostał jednocześnie Nagrodę Nobla i Oscara. ;]

Jednak wracając do kwestii wegetarianizmu.
Jak wiemy z kilku religii, spożywanie mięsa i pochodnych mu produktów uznawane jest za czynność nieczystą.
I jest w tym dużo prawdy.
Człowiek jako odwieczny konflikt ciała i ducha, cielesności (zezwierzęcenia) i ducha (umysłowości) cały czas w ziemskich warunkach przechodzi ciężkie próby swojej wstrzemięźliwości, opanowania.
Heh. Kto przechodzi ten przechodzi, jednak większość nadal się temu bezproblemowo poddaje.
Chodząc po tym świecie na bieżąco mamy do czynienia z przedstawicielami tak i jednego jak i drugiego rodzaju, tych których aparat myślowy jest owładnięty instynktami czysto materialnymi, jak i tych, którzy wychodzą temu naprzeciw.
Oczywiście bezwzględną większość stanowią formy pośrednie.
Jednak tych można traktować podobnie jak obojętnych w kwestii interakcji dobra ze złem.
Nie przeciwstawianie się złu również jest złem.
Jednak Ci nazwijmy ich “pionierzy w kwestii żywienia” aby na pewno kierują się podobnymi motywami decydującymi o ich diecie?

Czyli ja na dzień dzisiejszy jestem tą formą pośrednią.
Teraz pytanie
Czy jestem na tyle silny, aby to odmienić?
Czy jestem jednak słaby i ulegam tendencjom chwili?
Czy jestem wygodny i ulegam słabościom?

A może w kolejnym odcinku poruszymy kwestię scjentologii?
Wydaje się, że jesteśmy w momencie dziejowym ludzkości, gdzie część z ludzi jawnie chce wyjść naprzeciw ogólnie przyjętym regułom, prawidłom.
Jaka jest domyślna reakcja zezwierzęconej cywilizacji?
Aby na pewno?
Dlaczego na przykład wielu artystów przechodzi na wiarę orientalną np. buddyzm?
Chrześcijaństwo jest wiarą, która daje dużą swobodę w wielu aspektach życia człowieka.
Dla większości praktykujących, praktykujących od święta, niepraktykujących jest to bardzo wygodne.
A czy protestanci wypracowali w tej kwestii coś lepszego?
A czy powszechni “socjo-laicy” czynią w tym jakiś istotny, powszechny postęp?

Z resztą wegetarianizm nie może mieć powszechnego charakteru jeśli nie jest zawarty w jakimś trwałym regulaminie, do którego czuje się respekt, jak np do religii.
Natomiast indywidualnie nie jest od tego uzależniony. Dojrzewasz lub nie do tej decyzji.
Większość umiera zupełnie nieświadomymi tego wyboru.
Tak czy owak bezsprzecznie spożywanie mięsa powoduje u człowieka pobudzenie instunktów, które istotnie, podświadomie wpływają na naszą ocenę sytuacji.
Przede wszystkim powoduje częstrze występowanie agresji.

A teraz fragment z jednej ze stronek o wegetarianiźmie:
“Prawda jest taka, że w krajach, których mieszkańcy umierają z głodu, uprawia się zboża, które są następnie eksportowane i przerabiane na paszę dla zwierząt hodowlanych krajów zachodnich. Etiopia dotknięta zarazą w 1984, uprawiała w tym czasie zboża z przeznaczeniem dla europejskich zwierząt hodowlanych, podczas gdy jej ludność umierała z głodu.”

“Auschwitz zaczyna się wszędzie tam, gdzie ktoś patrzy na rzeźnię i myśli: to tylko zwierzęta.”
- Theodor Adorno

“Brak przemocy prowadzi do najwyższej etyki, która jest celem całej ewolucji. Dopóki nie przestaniemy krzywdzić innych żywych stworzeń, ciągle będziemy dzikusami.” – Thomas A. Edison

“Od wczesnych lat życia wyrzekłem się jadania mięsa i przyjdzie czas, gdy ludzie tacy jak ja, będą patrzeć na mordercę zwierząt tak samo jak teraz patrzą na mordercę ludzi.” – Leonardo da Vinci

“Zwierzęta są moimi przyjaciółmi, a ja nie zjadam swoich przyjaciół” – George Bernard Shaw

Po tematyce stron o wegetarianiźmie widzę, że są dwa podstawowe motywy, które decydują o przejściu na wegetarianizm lub wzajemnie się uzupełniają.
1. miłość do wszelkiego stworzenia,
2. wewnętrzne osobiste uświadomienie sobie znaczenia jedzenia mięsa na własne myślenie,

Widzę, że moje myślenie istotnie ostatnio ewoluuje.

Wniosek.
Człowiek w obecnym kształcie z mentalnego punktu widzenia jest istotą skrajnie niedoskonałą.
Jeśli rzeczywiście Matce Naturze, Stwórcy zależy na takim progresie, to człowiek wyewoluuje do czegoś znacznie lepszego, a nie jak teraz z pogranicza wszystkiego.
Czy ludzkości w ogóle kiedykolwiek będzie dane się zmienić?
A czy człowiek wegetarianin będzie człowiekiem przyszłości?
Czy raczej będzie to dotyczyć jedynie pojedynczych jednostek?
Czy podejmę się tej próby?
Co będzie jak wrócę do domu i mama poczęstuje mnie schabowym, którego miałem w zwyczaju jadać od dziecka? :p

Może cały mechanizm przemiany leży u podstaw wewnętrzej siły, kryjącej się w nas samych.
Czy aby na pewno każdy człowiek dostał podobny przydział tej wewnętrznej siły?
Czy może będzie potrzebował innego czynnika motywującego do tej przemiany?

Jednak empatia, z której wegetarianizm również wynika zderza, często rozbija się z rzeczywistością.

Zaraz zaraz.
A może należę do ludzi, którzy zawsze przed czymś uciekają?
A wegetarianizm będzie jedną z form tej mojej ucieczki?
A ludziom, którzy należą do tych “goniących” zupełnie na tym nie zależy.
I tak wymuszą na reszcie posłuszeństwo lub podanie się ich silniejszej woli, influencji.
Kiedy ja wiele czasu poświęcam przerabiając siebie samego na lepszą(dobrą) stronę, oni w mgnieniu oka przerabiają tłumy na złą stronę?
Czy kiedykolwiek w tej kwestii zaistnieje równowaga?
Podstawowy problem leży w tym, iż większość nigdy nie odnajdzie uzasadnienia dla własnej przemiany.
A wegetarian przyrównać można do zakonu, który dla większości jest tworem nieosiągalnym, dla innych zbędnym, a jeszcze innych pomylonym.
I tutaj znów wracamy do kwestii mniejszości w interakcji z przytłaczającą większością.
Wydaje się, iż należenie do mniejszości naturalnie wymusza na nas akceptację innych mniejszości. Można powiedzieć, że w pewnych przypadkach oznaczać to będzie popadnięcie w fanaberię.
Ale przecież wcale tak nie musi być.
Spróbujemy. :-]

P.S.
Podobnie kwestia ma się do picia alkoholu.
Na szczęście w tej kwestii jestem wystarczająco wstrzemięźliwy.
A dlaczego wystarczająco?
Ponieważ w moim przypadku nie jest to wyznacznikiem mojej dobrej zabawy. ;]
W tym przypadku jestem jednak ewenementem.
Dla zwykłych śmiertelników religie musiały wprowadzić odpowiednie, periodyczne zakazy picia napojów wyskokowych, czy w ogóle zakaz imprezowania.

Dzisiaj konkretnie słuchamy setów dzieła LDJ`a.
Artysta ten prezentuje bardzo wyważone kompozycje.

Wszelkich informacji na jego temat Tutaj.

Tracklisty do jego kompilacji Here.

A przed chwilą trafiły do mnie ciekawe kompilacje Dj R-man`a:
Jego stronka Tutaj.

Jestem po domowej imprezie z moimi znajomymi z byłego akademosa: Webster, Ranny, Przemo (Kazuya), Zizio, Sroka, Pamelka i Lilka + rozmowa telefoniczna z Wiśnią.
Było całkiem spoko, obaliliśmy 3 x 0,7l.
Na drugi dzień obejrzeliśmy meczyk o złoty medal Mistrzostw świata w piłce siatkowej.
Nasi niestety ulegli dużo lepszym Brazylijczykom 3:0. :/
Ale mamy srebro, a Małysz zajął podobno 3 miejsce na skoczni. ;-]

Motywy z DC++ na Ikarnet:
< [T15]Kermit> gdzie jest melina w 15?
< [T17]sky> u ciasteczkowego potwora

< [T3]Himen> ludzie potrzebuje na gwalt czapki mikolaja na mikolajki???? gdzie mozna zalatwic???:)
< [T16]Seb@> w tesco widzialem takie szajskie czapki mikolaja
< [T17]sky> hehe

< [T17]sky> Himen pytałem się o Twojego drugiego koleszke w rajtuzach :p
< [T16]Seb@> mial ktos kiedys kolo z “odlewnictwa”?:-)
< [T17]sky> uehehe
< [T3]Himen> o co chodzi stary???
< [T3]Himen> nikogoo nie znam
< [T17]sky> no idziesz sie odlac
< [T17]sky> no jak nie Himen i nie zna innego w rajtuzach?
< [T17]sky> ty masz takie fajne stringi ;p
< [T16]Seb@> mieliscie jakis test czy pytania otwarte?
< [T4]LaKiernik> chyba 5 pytań
< [T3]Himen> idz sie lecz stary albo niech ktos ci zrobi lewatywe z t17 hehe
< [T17]sky> menda
< [T3]Himen> hehe
< [T4]LaKiernik> jakies formy odlewnicze

No więc wszystko już działało niby w porządku.
Miałem już zainstalowanych 2 systemy firmy Microsoft: Windows 98 i Windows XP Pro.
Ale nie pisałbym tego, gdyby coś osobliwego się nie wydarzyło.
Otóż w pewnym momencie pracy w Windows XP, nagle coś skaszaniło się w urządzeniem karty muzycznej.
Winamp przestał odtwarzać dźwięk i cała reszta aplikacji korzystających z tego urządzenia.
W Menadżerze urządzeń napisane było, że wszystko gra, ale jakoś nie grało :p
Co ciekawe po resecie Windows XP zawieszał się przy uruchamianiu (sekundę przed wyświetleniem okienka do wpisania hasła zamierał).
Stwierdziłem, że wypadałoby sprawdzić kwestię za pomocą Win98.
No i tu sytuacja się powtórzyła.
Win98 zamarł.
Przeszedłem do ostrzejszych środków i odpaliłem Win98 w trybie awaryjnym.
No i dostałem się w końcu do pulpitu. Tam Windows podobnie twierdził, że z kartą muzyczną wszystko gra, jednak dźwięku nie odtwarzał wcale.
Odinstalowałem urządzenie, po restarcie sam je sobie ponownie wykrył i zainstalował.
Wszystko zaczęło grać.
Wracamy do Windows XP.
Tutaj tyle powiem, że nawet z trybu awaryjnego nie udało się dostać do pulpitu.
System ten stał się jednoznacznie bezużyteczny.
Nawet usunięcie urządzenia z PCI nic nie dało.
Mógłbym jeszcze spróbować coś powalczyć za pomocą konsoli przywracania.
Ale dałem sobie z tym spokój.
Winshit!

No więc dzisiejszego wieczoru mile zaskoczył mnie na AfterhoursDJs Dj Jon Carpenter, który prezentuje muzę podobną do tej Sean`a Keatinga, czy Bolivii. :p
Bardzo ciekawe stosuje brzmienia i przejścia.
Już właśnie tacham jego seciki. ;]

Zgadza się, że “Artysta głodny jest o wiele bardziej płodny”.
Jednak bardzo głodny zaczyna majaczyć, co chyba nie jest dobre.
Czy mnie zdarza się być bardzo głodnym?
Hmm…

Dzisiaj nakręca mnie muza Daft Punk`a.
Klimaty bardzo przyjemne, skojarzenia z zakręconymi latami 70-tymi.

Do tego wszysktiego jeszcze przedstawiciele muzyki elektronicznej:
Silicon Sound – psytrance, electro
Rinkadink – psytrance, electro z RPA
Yahel – psytrance z Izraela
Dousk
Probspot
Derek Howell
Fonzerelli
Quasar
Joonas Hahmo
Amoebaassasin – jego prawie nie ma nic na sieci, ledwie udało mi się znaleźć jego jeden kawałek

No więc mile zaskoczyło mnie, że Dousk podobnie jak Kosmas Epsilon jest Grekiem.

No więc patrząc tak na mnie z perpektywy można stwierdzić:
“Co za gość, w co on się w ogóle bawi, jakiś taki z niego zabawniś, głupio mądry…”
Tak, taki jestem.
Swoja niewiedzę wśród ludzi staram się załatać śmiechem.
Zupełnie podświadome zachowanie.
Aż sam się często nad tym zastanawiam, ale już po fakcie :p.

Każdy jest odpowiednio skonstruowany przede wszystkim przez własne DNA.
Nie wiem, jak z innymi, ale jeśli chodzi o mnie to DNA górą.
Patrząc na siebie w wielu przypadkach widzę reakcje typowe dla mojego ojca, matki, dziadka, czy babci.
To jest niesłychane, ale mało mam wpływu na ten z góry przydzielony pakiet zachowań.
Mogę co jedynie lekko je podrasować lub bardziej się kontrolować, ale z reguły w najważniejszych momentach nie podlegają one kontroli. No chyba, że w jakichś optymalnych warunkach, ale one bardzo rzadko występują.

Niestety, jak bardzo bym się starał, nie jestem w stanie kontrolować się w wystarczającym stopniu.

Tak kiedyś sobie myślałem, jak to okiełznać, żeby te moje wszystkie właściwe przemyślenia miały pełne odbicie w moim realnym życiu.
Oczywiście najlepszym rozwiązaniem byłoby sobie flamastrem conieco napisać na czole w lustrzanym odbiciu i za każdym razem z rana to sobie oglądać.
U mnie ogólnie nawet to by się nie sprawdziło, ponieważ rzadko patrzę w lustro i idąc np. na przystanek przeżywam wielkie rozterki, czy przypadkiem coś z moim wyglądem jest nie tak.
Heh.

Drugim pomysłem były tatuaże.
Nie jakieś tam symboliczne gotowce, ale całe zdania, trafne przysłowia wypisane najlepiej tak, żebym je codziennie mógł sobie w ramach przypomnienia przeczytać i według nich odpowiednio usposobić do realiów, aby być po prostu lepszym człowiekiem niż na to moje DNA i związane z nim odziedziczone “zajoby” wskazują. ;]

Ogólnie zakończyłem to na dość selektywnym wyszukiwaniu różnego rodzaju przysłów i umieszczaniu ich na swym blogu.
To już do mnie przemawia.
Zawsze jednak, gdy postępuję nie tak jak świadczą przysłowia, możesz mnie o tym pouczyć.
Inaczej trudno jest przeforsować mój autokratyzm. :p

I właśnie tym sposobem dotarliśmy do meritum.
Przysłowia które widnieją na górze, są mentalną esencją, która przemawiają przez mnie.
Po części są pewnego rodzaju wytłumaczeniem się przed resztą społeczeństwa.
Swoistego rodzaju alibi, iż to co robię nie jest czymś nienormalnym z punktu widzenia filozofii życia na przestrzeni kilku tysięcy lat trwania naszej cywilizacji.
Gdyż w zderzeniu z aktualną rzeczywistością bez tego alibi naturalnie jestem na straconej, beznadziejnej pozycji.
A to mnie w istotny sposób umacnia, gdyż stoja za mną takie wybitne umysły jak B. Shaw, Konfucjusz, Terencjusz, Dalai Lama itd.
To jest moją jedyną ostoją w świecie, w którym mimo kulturowego popędu, nadal królują przysłowia:
“Każdy orze jak może”
“Witaj w dżungli” -> “Welcome to the jungle”
“Life is brutal”

Przed chwilą stwierdziłem, że muszę to tutaj utrwalić.

Nie ma nic gorszego co wyprowadza w pole jednostki, jak i całe grupy, czy nacje to właśnie generalizacja czegokolwiek.
Czyli mówienie używając często okresleń w stylu:
“No w sumie…”
“No praktycznie rzecz biorąc to…”
W mniejszości przypadków nie jest źle, ale w większości jest to wyraz naszej uległości wobec jakichś generalizmów, które “w locie”, na bieżąco tworzą się w naszym otoczeniu.

W stosunku do dużych grup generalizmy przyjęły formę stereotypów.

Przez to, że ograniczamy się do uogólnień na nowo uwsteczniamy się w swoim rozumowaniu rzeczywistości.
W wielu przypadkach może to być również oznaka naszej niedyspozycji, ponieważ nie chce nam się myśleć i idziemy na tak daleko idący kompromis i tworzymy, akceptujemy jakiś generalizm, czy powielamy stereotyp.

A czego jest to dowodem?

Cywilizacja jest ogólnie przepracowana.
Przeciętny Ziemianin, aby się wyżywić i zaspokoić swoje elementarne potrzeby musi się w pewien sposób mentalnie ograniczyć.
Stąd w dzisiejszej rzeczywistości taka skrótowość w robieniu wielu rzeczy.
W większości przypadków nie sprzedasz swojego pomysłu jesli nie dasz użytkownikowi łatwego w obsłudze narzędzia.
Co jest w tym wszystkim najśmieszniejsze, że przeciętny użytkownik woli robić coś w prosty sposób, ale z względną sensownością, niż coś zdecydowanie bardziej skomplikowanego, ale bardziej ambitnego, sensownego.

Sure thing!

I bądź tu mądry

http://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=23&w=35289757&v=2&s=0

Tak właśnie kończy się mój weekend.
W sobotę mój komputer zaczął wariować.
Każda bardziej ambitna praca na komputerze kończyła się niezapowiedzianym resetem.
Wszystko wskazywało na jakieś problemy z dyskiem twardym.
Walcowałem z tym cąły wieczór i cały dzisiejszy dzięń do tej pory.
Szukając odpowiednich narzędzi do diagnostyki dysku przewertowałem cały Internet.
Natknąłem się na wiele ciekawych rozwiązań i aplikacji.

Żeby już nie rozpisywać się zbytnio o tym beznadziejnym weekendzie, wylistuję jedne z ciekawszysch linków, które pozwolą Wam szybciej odnaleźć się w temacie.

Zaczniemy od darmowej aplikacji MHDD, która dostepna jest dla DOSa
http://hddguru.com/
Oraz mała dyskusja na forum o użyciu alternatywnej aplikacji HD Tune:
http://forum.pclab.pl/t203666.html

A teraz najciekawsze.
Cały problem leżał po stronie OS firmy Microsoft
Ludzie, znowu się dałem złapać na te fałszywe symptomy.

Jestem w szoku, ale nowa Winda póki co działa.
Jeśli się coś nagle zmieni, to się odezwę.
^^

[EDIT]
A jednak!
Nie do końca było tak pięknie.
Gdy zbytnio nadużyłem kompa znowu się wywalił.
Nowy system jedynie wpłynął na mniejszą częstotliwość występowania resetów.
Ogólnie podejrzewam, że NTFSy niejako ratują sytuację, bo system nie wysypuje się po byle błędzie zapisu.

Teraz znowu podejrzenie padło na zasilacz, który mógł ostatnimi czasy ucierpieć z racji wyłaczania prądu nocą w całym akademiku.
Ogólnie nie można za pomocą różnego rodzaju programów (Everest, Speed Fun) sprawdzić dokładnych wartości napięć na zasilaczu. Pozostaje miernik lub żarówka :p:

Metoda sprawdzania zasilaczy ATX metodą żarówkową:
http://www.elektroda.pl/rtvforum/topic87945.html

[LAST EDIT]
Ostatecznie stwierdziłem, że winę za te wszystkie hece ponosi mój hd0, czyli najstarszy z dysków, którym dysponuję. Ma on już za sobą kilka lat pracy, z czego część nieustannej całodobowej.
Z tego co widzę, to daje sygnały uszkodzenia głowic lub modułu napędzającego talerze.

Wcale nie jest tak źle.
Możliwe, że trudno jest mi się odnaleźć w tej zupełnie niekompatybilnej ze mną rzeczywistości.
Chociaż większość zapewne stwierdzi, że problemem jest raczej brak kompatybilności mnie samego z rzeczywistością, nie odwrotnie.

Patrzę na tych ludzi i ludziska cały czas trudno mi się przekonać do przynajmniej 50% ludzi z jakimi mam do czynienia.
Wielu wydaje się być w porządku, ale swoją biernością, czy zaślepieniem traci u mnie szybko punkty.
A wydawałoby się, że to ja będę wyjątkowo zakompleksiały, ale po interakcji z otoczeniem diametralnie zmieniam zdanie.

Zdecydowanie uważam, że część z ludzi domyślnie jest zła, nawet poprzez zgrywanie zwykłego ważniaka. Na pewno działa to odpychająco.

Podobnie jest ze zgrywaniem jakiegoś indywiduum.
Ja też jestem swoistego rodzaju indywiduum, ale jakoś nie wpływa to odpychająco na otoczenie. No może tylko ze względu na to, że zdecydowanie absorbuję otoczenie, w którym się znajduję.
Ale też nie do końca w każdym przypadku.
Można powiedzieć, że często staje się “pierdołą”.
Racja, ale uważam, że wynika to z chwilowej niedyspozycji spowodowanej brakiem motywacji do życia, czy skłonności do narzekania na zjawiska aktualnej rzeczywistości, które dla wielu wydają się normalne i trzeba się do nich dostosować albo w przeciwnym razie ponosi się życiową klęskę.

Każdy w tej średnio przyjaznej rzeczywistości wyrobił sobie swojego rodzaju pancerz, który chroni przed go ślepymi uliczkami życia.

Kwestia mojego sukcesu leży w ludziach z którymi powinienem współpracować.
Być pewnego rodzaju dobrym menadżerem ludzi, którzy mają potencjał, ale nie potrafią się sprzedać, czy nie mają koncepcji, jak najefektywniej użyć swoich umiejętności.

Będzie git.
Make the Force be with me & Co.!

Moja rozwlekła opinia na temat organizowanej pokojowej akcji protestacyjnej w Szkocji przeciw “niecnym” rządom braci Kaczyńskich.

[1]
Heh.