Kardell@weblog » Wszystkie

Przeznaczenie (ang. Fate)

Kardell — Sun, 01 Oct 2006 15:35:43 +0000

Powiem Wam, że niejednokrotnie doznaję niebywale dziwnego odczucia, że coś podświadomie, bez mojej wiedzy kieruje moimi zachowaniami tak, abym doświadczył pewnych odosobnionych sytuacji w życiu.
Nie potrafię określić, czy jest to ktoś, czy może coś np. moje DNA, które oprócz tego, że decyduje o moim wyglądzie, uruchamia również szereg mechanizmów, które zarządzają moim tokiem myślenia niejednokrotnie, z premedytacją wpuszczając mnie “w maliny”, z których wychodzę bogatszy o pewne doświadczenia, które niewiadomo kiedy mi się przydadzą.

Instrukcja obsługi

Kardell — Sun, 01 Oct 2006 18:34:54 +0000

Tzn. instrukcja obsługi mnie samego dla innych, którzy wchodzą ze mną w interakcję i nie chcą doznać złych odczuć. :p
Popracuję nad tym, to udostępnię zainteresowanym.

AvP Requiem i krwiodawstwo

Kardell — Sat, 03 May 2008 13:53:37 +0000

Zdecydowałem się obejrzeć ten film, chociaż tą serię uważam za zdecydowaną klapę. Sposób w jaki Obcy rozprawiają się ze swoimi wrogami – tudzież ofiarami budzi politowanie. Podobnie jak w 4 części Alien’a zamiast atakować bez chwili zastanowienia tutaj czają się i wydają się dużo myśleć. Zamiast biec na wroga w pędzie dzikiego, bezlitosnego stwora – tutaj, podobnie jak w czwórce chodzą jak strusie skubiące trawkę. Scenariusz taki sobie przeciętny, nawet nie wiadomo, z którym bohaterem się identyfikować, który jest czołowy. Widać dużo niedoróbek. Mnie ogólnie śmieszyło to jak Obcy przebijali komuś czaszkę, a gościowi nawet kask z głowy nie spadł. I Predator, który świecącym się płynem w fiolce zacierał ślady “alieniej” jadki. W ogóle to Predatorzy powinni zmienić dostawców swojego łowieckiego sprzętu, bo jakiś taki zawodny wydawał się tym razem.
Ale tak na prawdę nie tą kwestię chciałem poruszyć. Otóż oglądając te krwawe sceny, gdzie dobrzy i źli ludzie giną jeden po drugim (w większości bezbronni), zastanowiłem się w czym tkwi fenomen w oglądaniu tego typu filmów w dzisiejszych czasach, mam na myśli horrory i thrillery. Oczywiście każdy szuka wrażeń, każdy chce co jakiś czas wydzielić swoją adrenalinę. Jedni robią to poprzez sporty ekstremalne inni idą na łatwiznę i idą do kina zobaczyć kolejną Piłę czy AvP. To jest specyfika dzisiejszego społeczeństwa obywatelskiego, z którego tak na prawdę tylko niewielki procent jest uzbrojony. Reszta czy chce czy nie jest pacyfistyczna. Ludzie na co dzień nie są specjalnie zagrożeni, chyba, że przez swojego szefa, czy szefową w pracy. Mogą tylko jak te barany patrzeć jak kolejna wieża WTC się wali. Co ciekawe zawsze miałem po oglądaniu takiego typu filmu odczucie zagrożenia, że pod dachem za oknem już czai się Obcy i co by było gdybym miał stawić mu czoła – pewnie bym uciekł . Nie wiem jak uciekanie udawało się ludziom w tym filmie, bo Obcy z reguły biegali dużo dużo szybciej i do tego potrafili skakać na duże odległości. Cokolwiek w tej kwestii mnie w tym filmie najbardziej dotknęła strata tej blondyneczki, która nie dożyła do końca filmu. Przez przypadek została rozcięta na pół gwiazdą Predatora. Oczywiście obywatele przez chwilę musieli podziwiać odrywające się flaki od górnej części korpusu młodej niewiasty, która nie zdążyła dać nacieszyć się swoim słodkim ciałkiem chłopaczkowi (jednemu z bohaterów) – skończyła marnie.
Teraz zastanówmy się jakie trendy wrażeń kreują reżyserzy tego typu filmów. Widać, że dzisiaj w cenie jest oglądanie ludzkich wnętrzności w innej kompozycji niż na co dzień. Sama krew nie tworzy już tylu emocji, ale na pewno pomaga przy nakręcaniu tej emocjonalnej spirali. Oczywiście tak jak i w moim przypadku największym szokiem było poczucie wielkiej straty – straty ładnej blondyneczki w wieku brzoskwinki. W pełni utożsamiłem się na te 2 minuty z chłopaczkiem, który w szale zaczął o dziwo celnie strzelać do Predka, chyba z M50-tki. Ogólnie film AvP 2 nie jest dobrym thrillerem do analizy, bo jest po prostu prostacki, ale cóż padło na niego.
W każdym razie niesamowite, jak dzisiejsze bezbronne społeczeństwa, które nie muszą być odpowiedzialne za indywidualne bronienie swoich terytoriów, ponieważ są do tego celu powołane odpowiednie służby, są słabe i łatwe w manipulacji. O tym fakcie świadczy chociażby naiwna reakcja społeczeństwa amerykańskiego po atakach “terrorystycznych”. Patogenne społeczeństwo niewrażliwe, nieświadome realnych zagrożeń zachowuje się jak stado baranów otoczone przez watahę wilków. Tak jak sentencja o demokracji mówi: “Demokracja to kult wilków wyznawany przez osły.”. Obywatele – “citizeni” wolą w mniejszym stopniu podrażniać swoje nerwy tylko co jakiś czas oglądając horrory i thrillery, natomiast na co dzień są nieświadomi swojej zguby, tak jak Ci, którzy polegli w gruzach WTC.
Jako terapię proponowałbym obejrzeć sobie kilka medycznych filmów dokumentalnych np. z konfliktu w Wietnamie, jak operuje się amerykańskiego żołnierza – niedawno pewnie jeszcze “citizena”, z kilkunastoma dziurami w ciele, z których wylewają się wszystkie substancje, gdzie w międzyczasie amputują mu nogę (to widowisko zawdzięczam koledze, który swego czasu intensywnie interesował się konfliktami zbrojnymi od kuchni). Albo filmik, gdzie pokazane jest podrzynanie gardła z ostatecznym odcięciem głowy dokonane przez irackiego ekstremistę na Irakijczyku, który zdradził swój kraj.
Możliwe, że zbyt daleko zaszedłem w swojej wypowiedzi, ale zdajcie sobie sprawę, jak ludzka wyobraźnia w wielu kwestiach ucieka po prostu w kosmos i do jakich absurdów to prowadzi. Każdy non-vege obywatel zjadłby mięska, ale na zabijanie i patroszenie zwierzęcia patrzeć sobie nie życzy. Pozmieniało się trochę, zmieniło się społeczeństwo, natomiast nie zmienił się człowiek, zostały te same hormony i atawizmy. Każdy musi dać od czasu do czasu temu upust, jak tego dokona w obecnych warunkach – nie wiem.

Laptopy i MS Vista

Kardell — Sun, 27 Apr 2008 13:12:06 +0000

Teraz lepiej orientując się w sytuacji na rynku komputerów mobilnych tudzież zwanych notebookami, czy też laptopami, zauważyłem, iż Wolne Oprogramowanie ma tutaj wąskie pole do popisu, nie z racji iż jest niefunkcjonalne lecz z powodu warunków gwarancyjnych na ten sprzęt komputerowy. Mowa jest tutaj o tylko nowym sprzęcie, gdzie w dzisiejszych czasach mamy pre-instalowane MS Visty.
Warunki gwarancji domyślnej mówią, iż w momencie zmiany systemu operacyjnego na inny tracimy ją. Aż żal mi tych wszystkich ludzi, którzy inwestują w technologię Intel Core 2 Duo, czy Gigabajty pamięci operacyjnej, które i tak zżerane są na wejściu przez ten wybitny system operacyjny (test performance-u laptopa mojego wujka w jego Viście ocenił wydajność jego sprzętu na 3.0 – ocena dostateczna, jego laptop do 2 rdzenie Intela 2GHz, 2GB RAM itd. ). Jego jedyną dobrą stroną jest w tym patologicznym układzie na rynku laptopów jego obszerna kilku-Gigabajtowa baza sterowników do sprzętu mobilnego. Aktualnie nawet Windows XP przegrywa z Vistą, iż tak jak np. w moim przypadku nie zawiera sterowników do obsługi dysków twardych Toshiby w moim HP Pavilionie i proces instalacji nie był możliwy bez uprzedniej modyfikacji płyty instalacyjnej z tymże systemem.
Czy ktoś orientuje się na jakim etapie procesu komercyjnego podejmowana jest decyzja o tym jaki system operacyjny jest pre-instalowany na danym sprzęcie, w tym wypadku na laptopie. Na rynku angielskim nie spotkałem się jeszcze z alternatywą w postaci pre-instalowanego Linuksa na laptopie a wiem, że w Polsce takowe były i są.
Czy w przypadku pre-instalowanego Linuksa gwarancja również jest tak ułomna?
Jest to sprawa poważna, ponieważ argument utraty gwarancji w większości przypadków wybija z głowy użytkownikowi pomysł zmiany systemu nawet jeśli jest on bardziej wydajny, jak Linux, czy MS Windows XP. Ja z moim laptopem postąpiłem nierozważnie i liberalnie. Pre-test sprzętu (pewnie też dostałbym ocenę 3.0) mojej pre-instalowanej Visty nie zdążył się wymielić (bo raczej nie przypominało to wykonywania) – sformatowałem ten crap and I`m happy now!

Easter breakfast

Kardell — Sun, 23 Mar 2008 14:16:24 +0000

No więc takie miałem dzisiaj śniadanie wielkanocne, że hoho. Prace w kuchni o wczesnej godzinie wskazywały, że będzie. Oczywiście moje usposobienie do tych tradycji jest raczej bierne, jedynie moja mama, babcia jest w stanie mnie zmobilizować do pracy przy przygotowaniach.
Z racji, że jestem na obczyźnie kto inny jest już inicjatorem. Jest nim gość, który mieszka na naszym flacie – wybitny polski romantyk, katolik, tradycjonalista i niepoprawny też optymista zwany dalej Mr T (nie B.A. Baracus, tylko Pan polska Tradycja [tradycja przez duże T]). Do prac Mr T włączył się nawet wujek, który na co dzień ateizmem świeci, ale widocznie skusiła go świadomość spożywanych potraw – kiełbaska z polskiego sklepu, sałatka jarzynowa, wędlinki i jajka. Oczywiście ja pojawiłem się pod koniec przygotowań i wkładu żadnego nie miałem, ale miałem brać czynny udział w tej ceremonii. Wszystko było już gotowe na stole u wujka około godziny 10AM (jego pokój jest większy i pełni rolę pokoju gościnnego). Do spożywania planowo miały być tylko 3 osoby, ponieważ pozostali byli niestety w pracy. Hasła do spożycia nikt nie rzucił, bo jakże – zaczynamy wszyscy razem, a w międzyczasie Mr T obwieścił, iż musi się przed tym wykąpać, gdyż nie czynił tego także wczoraj. No to czekaliśmy z wujkiem. Po 30 minutach czekania stwierdziłem, iż pójdę porobić coś na swoim lapku, a wujek czy chciał czy nie chciał czekać musiał, bo świąteczna strawa na jego ławie zalegała. Mr-owi T całe przygotowanie, łącznie z namaszczeniem swego ciała, zajęło około 2,5 godziny. Pod koniec jego przygotowań o dziwo pojawił się gość – taka kobieta, która jest bliską koleżanką Mr T. Ja wtedy siedziałem już w swoim pokoju zajęty pracą, zapomniałem już o śniadaniu, jakiekolwiek ono miałoby nie być – była za to 12:50PM. Oczywiście na ponowne uczestnictwo nie dałem się już namówić (poleciał gryps w stylu “czemu nie przyjdziesz, jesteś jakiś dzik?”, zjadłem swój obiad – jaki był to był.
Dlatego rada dla tych co mają “smaka” na śniadanie wielkanocne – zrób “se” sam! pamiętajcie tylko self-made! Później śmiałem się w duchu, że gdyby żonaty Mr T “umówił się” z tą laską na 3PM, to wujek bezwiednie czekałby na swoją przekąskę do jej przyjścia.
Dlatego od dłuższego już czasu powtarzam sobie: “Żadnej religii, jedynie jeszcze tradycja, aby zrobić przyjemność bliskim”. A takim katolikom dziękuję, bez względu na to jakie ich świąteczne przygotowania urocze by nie były w kontrze z moim ateistycznym “nicnierobieniem”.

St. Walentine

Kardell — Thu, 14 Feb 2008 19:34:19 +0000

W moim pokoiku mam okno z widokiem na północ (kierunek świata, który nie wiedzieć czemu od dzieciństwa pogłębiał moją melancholię – instynktownie jestem w stanie wskazać północ). Wracając do sedna. Za tym oknem stoi drzewo, na którego gałęziach codziennie odgrywają się poranne, wiosenne śpiewy.
Siedząc na łóżku skierowany do okna zwracam uwagę na gołębie skaczące po gałęziach drzewa. Są to chyba gołębie wędrowne, gdyż posiadają charakterystyczne ubarwienie piór. W dzień Walentynek miałem akurat możność obserwować gody tych ptaków.
Co ciekawe to samiec po nieudanej próbie zalotów, kiedy to już samica zerwała się z gałęzi i odleciała, wygląda na głęboko wstrząśniętego, nerwowo rozglądając się we wszystkie strony, niczym w powypadkowym szoku.

JKM we Wrocławiu i nadchodzące wybory

Kardell — Mon, 10 Sep 2007 22:34:41 +0000

Dnia dzisiejszego miałem możliwość już drugi raz w życiu widzieć i słuchać na żywo Pana Janusza Korwin-Mikke. Spotkanie odbyło się w siedzibie Unii Polityki Realnej we Wrocławiu. Słuchowisko było bardzo inteligentne. Pan Janusz powiedział dokładnie to, co chciałem usłyszeć, ale w pozytywnym znaczeniu tego określenia, a nie jak to mówią cwane podręczniki dla polityków.

Okazja była ważna, ponieważ mamy wcześniejsze wybory i UPR kolejny raz musi iść na kompromis. Znaczy to, że nasi ludzie startują do sejmu na listach wyborczych LPR. Trzecią stronę tego układu reprezentuje nowo powstała Prawica Rzeczypospolitej, składająca się z byłych członków PiS-u zgromadzonych wokół Marka Jurka. Nie jest to żaden sojusz, ale forma kooperacji w kluczowym momencie dziejowym. Rozumiane jest to poprzez współpracę przedwyborczą i realizację wspólnych celów po wyborach, jeśli te partie wejdą do sejmu. Taka jest właśnie cena tego, aby UPR kolejny raz mógł zagrać w nowym rozdaniu i nie odpaść w pierwszej rundzie.
Do senatu startujemy już samodzielnie.

Na Wikipedii cała akcja ukrywa się pod hasłem Ligi Prawicy Rzeczypospolitej.

Euroentuzjazm – Eurodotacje

Kardell — Sun, 24 Jun 2007 19:16:11 +0000

Z funduszy przedakcesyjnych (PHARE, SAPARD, ISPA) Polska otrzymaÅa ok. 6 mld euro, a w latach 2004-06 – ok. 10 mld euro. ?Äcznie w latach 2007-13 Polska ma otrzymaÄ 91 mld euro dotacji:

1. Dotacje strukturalne – 59,5 mld euro (uwzglÄdniajÄc inflacjÄ – ok. 67 mld euro):
- 16 Regionalnych ProgramÃ³w Operacyjnych (15,9 mld euro),
- Programy Operacyjne Europejskiej WspÃ³Åpracy Terytorialnej (0,6 mld euro),
- 5 ogÃ³lnokrajowych programÃ³w operacyjnych:
Infrastruktura i Årodowisko (21,3 mld euro),
KapitaÅ Ludzki (8,1 mld euro),
Innowacyjna Gospodarka (7 mld euro),
RozwÃ³j Polski Wschodniej (2,2 mld euro),
Pomoc Techniczna (0,2 mld euro).
2. Dotacje w ramach WspÃ³lnej Polityki Rolnej (27 mld euro)
3. PozostaÅe: Strategia LizboÅska, ochrona granic, wymiar sprawiedliwoÅci (4,5 mld euro)

I. Dotacje to koszty

1. SkÅadka unijna Polski w latach 2007-13, zakÅadajÄc roczny wzrost PKB na poziomie niecaÅych 5%, wyniesie 22 mld euro.
Na skÅadkÄ skÅadajÄ siÄ:
- opÅaty rolne i cukrowe (75 proc. od wartoÅci opÅat rolnych i cukrowych pobranych przez paÅstwa czÅonkowskie),
- cÅa (75 proc. pobranych przez paÅstwa czÅonkowskie opÅat celnych),
- wpÅaty oparte na przychodach z tytuÅu VAT. Jako podstawa do naliczenia wpÅaty sÅuÅ¼y caÅkowity przychÃ³d z tytuÅu VAT uzyskany przez paÅstwo czÅonkowskie, po podzieleniu przez ÅredniowaÅ¼ona stawkÄ VAT. Do budÅ¼etu UE przekazuje siÄ okreÅlony przez tzw. jednolitÄ stawkÄ VAT procent tej podstawy, lub – jeÅli jest ona wyÅ¼sza niÅ¼ 50% DNB danego kraju – wartoÅÄ okreÅlonÄ na poziomie 50% DNB.
- bezpoÅrednie wpÅaty czÅonkowskie liczone jako czÄÅÄ Dochodu Narodowego Brutto - (uzupeÅniajÄce ÅºrÃ³dÅo dochodÃ³w UE: paÅstwa czÅonkowskie pÅacÄ proporcjonalne do ich udziaÅu w Dochodzie Narodowym Brutto Unii Europejskiej).

Dodatkowo wpÅaty do Europejskiego Banku Inwestycyjnego osiÄgnÄ kwotÄ 0,6 mld euro, co daje razem 22,6 mld euro, czyli 25% wartoÅci wszystkich dotacji z UE w omawianym okresie.

2. Koszty biurokracji
MoÅ¼na rozrÃ³Å¼niÄ 3 szczeble zarzÄdzania dotacjami w Polsce:
- instytucje zarzÄdzajÄce - MRR (5 komÃ³rek) (pracuje 550 urzÄdnikÃ³w i w 2006 r. miaÅo budÅ¼et w wysokoÅci 380 mln zÅ) + 16 urzÄdÃ³w marszaÅkowskich + Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
- instytucje poÅredniczÄce - w zaleÅ¼noÅci od programu, np. rÃ³Å¼ni ministrowie (Årodowiska, Transportu, Gospodarki, Kultury, Zdrowia, Nauki, Pracy i Polityki SpoÅecznej, MEN, MSWiA), wojewÃ³dzkie urzÄdy pracy – 49
- instytucje wdraÅ¼ajÄce (78), np. Agencja Rozwoju PrzemysÅu, PARP, GARR, MARR, NFOÅiGW, PAIiIZ, POT, kuratoria oÅwiaty, ARiMR, Agencja Rynku Rolnego itp.
- nowe instytucje, ktÃ³re majÄ szansÄ doÅÄczyÄ do systemu, np. organizacje pozarzÄdowe, agencje rozwoju, oÅrodki wspierania przedsiÄbiorczoÅci

Ponadto:
- Instytucje CertyfikujÄce – oddzielna komÃ³rka w MRR + urzÄdy wojewÃ³dzkie
- Instytucja Audytowa – Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej w ramach MF + Komitet Audytu i Kontroli Funduszy Strukturalnych i Funduszu SpÃ³jnoÅci w MRR
- Instytucja PÅatnicza – Ministerstwo FinansÃ³w; System Informatyczny Monitorowania i Kontroli Finansowej Funduszy Strukturalnych i Funduszu SpÃ³jnoÅci, ktÃ³ry do tej pory kosztowaÅ juÅ¼ ponad 12 mln zÅ, a mimo to nadal myli siÄ w obliczeniach + ARiMR
- BudÅ¼ety ARiMR (posiada 16 OddziaÅÃ³w Regionalnych i 314 Biur Powiatowych; do obsÅugi systemu IACS, ktÃ³ry jest czÄÅciÄ WPR, znalazÅo zatrudnienie okoÅo 5 tys. nowych urzÄdnikÃ³w, a koszt budowy tego systemu w latach 1999-2005 wyniÃ³sÅ 4 mld zÅ) i ARR, ktÃ³rych gÅÃ³wnym zadaniem jest wdraÅ¼anie unijnej polityki rolnej, wynoszÄ ÅÄcznie 1,5 mld zÅ.
- instytucje, agencje, firmy, ktÃ³re zajmujÄ siÄ przygotowaniem wnioskÃ³w
- urzÄdy samorzÄdowe i firmy, ktÃ³re aplikujÄ (w ktÃ³rych zatrudnionych jest od kilku do kilkudziesiÄciu osÃ³b tylko do tego celu).
- 169 punktÃ³w informacyjnych o UE (nie liczÄc szkÃ³Å, uczelni, urzÄdÃ³w, fundacji i stowarzyszeÅ, ktÃ³re zajmujÄ siÄ dotacjami niejako dodatkowo), w tym regionalne, powiatowe i gminne centra informacji europejskiej i 22 oddziaÅy Europe Direct.
- inne urzÄdy zwiÄzane z UE: UrzÄd Komitetu Integracji Europejskiej, ktÃ³ry w 2005 r. miaÅ budÅ¼et w wysokoÅci 65 mln zÅ; w sprawach zwiÄzanych z UE zbierajÄ siÄ takie ciaÅa, jak Komitet Europejski Rady MinistrÃ³w czy Komitet Integracji Europejskiej; eurodeputowani i innych urzÄdnicy delegowani do UE; biura poszczegÃ³lnych wojewÃ³dztw w Brukseli.

W Polsce 1 urzÄdnik przypada na 1 milion euro unijnych funduszy, tymczasem UE zaleca, by na kaÅ¼dy milion przypadaÅo 2,5 urzÄdnika. MRR przyjÄÅo plan znacznego zwiÄkszenia liczby urzÄdnikÃ³w, szkoleÅ oraz wynagrodzeÅ dla urzÄdnikÃ³w zajmujÄcych siÄ dotacjami. Chce zwiÄkszyÄ zatrudnienie w urzÄdach wojewÃ³dzkich - z obecnych 1812 osÃ³b dziÅ obsÅugujÄcych projekty unijne do ok. 2700 osÃ³b w 2008 r. oraz w urzÄdach marszaÅkowskich - z obecnych 1242 do ok. 4300 osÃ³b, czyli wzrost zatrudnienia o 130% (3054 â?? 7000). Np. Departament Funduszy Strukturalnych w UrzÄdzie MarszaÅkowskim WojewÃ³dztwa MaÅopolskiego zatrudnia 47 osÃ³b.

Aby istniaÅa moÅ¼liwoÅÄ absorpcji dotacji, na szczeblu krajowym zaistniaÅa koniecznoÅÄ tworzenia programÃ³w typu Narodowa Strategia SpÃ³jnoÅci – Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-13, Strategia Rozwoju Kraju 2007-15, Narodowa Strategia Rozwoju Regionalnego 2007-13 i Programy Operacyjne 2007-13. Dodatkowo na podstawie powyÅ¼szych dokumentÃ³w samorzÄdy wojewÃ³dzkie tworzÄ kolejnÄ makulaturÄ w postaci wieloletnich planÃ³w, jak np. Zintegrowany Program WojewÃ³dzki dla wojewÃ³dztwa dolnoÅlÄskiego na lata 2007-2013. Program Rozwoju ObszarÃ³w Wiejskich 2007-13 przygotowuje Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. ARiMR musi przygotowaÄ i wysÅaÄ do rolnikÃ³w dokumenty i formularze o ÅÄcznej objÄtoÅci 68 mln stron (pliki zajmujÄ 6,5 tys. GB pamiÄci).

UrzÄdnicy na rÃ³Å¼nych szczeblach tam i z powrotem sprawdzajÄ te same wnioski. Dla beneficjentÃ³w sÄ tworzone informatory o dotacjach, np. MRR publikuje broszury, pÅyty CD, tworzy strony internetowe. Ministerstwo Gospodarki w celu zapewnienia jak najlepszego przygotowania polskich beneficjentÃ³w do korzystania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu SpÃ³jnoÅci uruchomiÅo Internetowy System Ewidencji Kart ProjektÃ³w. UrzÄdy marszaÅkowskie wydajÄ dokumenty typu PodrÄcznik wdraÅ¼ania Regionalnego Programu Operacyjnego, prognozy oddziaÅywania na Årodowisko RPO czy bazy projektÃ³w Partner. Organizuje siÄ konferencje i konsultacje na poziomie wojewÃ³dztw i powiatÃ³w. Np. w wojewÃ³dztwie ÅlÄskim w ciÄgu 3 miesiÄcy odbyÅo siÄ 41 spotkaÅ dot
yczÄcych konsultacji RPO, podczas ktÃ³rych 100-300 osÃ³b traciÅo po pÃ³Å dnia.

A przecieÅ¼ centralne planowanie juÅ¼ w Polsce byÅo przerabiane – z wiadomym skutkiem. Osoby tam pracujÄce (w wielu przypadkach wyksztaÅcone i inteligentne) mogÅyby wykonywaÄ pracÄ w sektorze prywatnym, dziÄki ktÃ³rej nastÄpowaÅby wzrost, a nie konsumpcja PKB. SzacujÄ wydatki na cele urzÄdnicze zwiÄzane z obsÅugÄ dotacji unijnych na poziomie 7% (6,5 mld euro).

3. Koszt sporzÄdzania projektÃ³w
Jak podaÅ prezydent duÅ¼ego miasta aglomeracji gÃ³rnoÅlÄskiej koszt przygotowania jednego wniosku o dotacjÄ wynosi 100 tys. zÅ, wiÄc Årednio pochÅania 15% wartoÅci projektu, czyli w latach 2007-13 aÅ¼ 13,5 mld euro zostanie wydane na samo przygotowanie projektÃ³w. Jak podaÅa pani GraÅ¼yna GÄsicka, MRR, w ramach dotacji unijnych na lata 2004-06 zakwalifikowaÅo siÄ do tej pory 60 tys. projektÃ³w na 80% przyznanych ÅrodkÃ³w.

Z praktyki Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost KonkurencyjnoÅci PrzedsiÄbiorstw na lata 2004-06, ktÃ³rego instytucjÄ wdraÅ¼ajÄcÄ jest ARP, wynika, Å¼e odrzucanych jest 54% wnioskÃ³w o dotacjÄ. JeÅli podobny odsetek wnioskÃ³w o dotacje bÄdzie odrzucanych w latach 2007-13, to koszt przygotowania odrzuconych projektÃ³w wyniesie 16 mld euro, czyli 17,5% caÅkowitej wartoÅci wszystkich unijnych dotacji. Oznacza to, Å¼e w latach 2007-13 powstanie astronomiczna iloÅÄ 1,15 mln wnioskÃ³w (ponad 200 stron kaÅ¼dy), z czego 530 tys. zostanie zrealizowanych, nie liczÄc 10 mln wnioskÃ³w o pÅatnoÅci bezpoÅrednie dla rolnictwa (w kaÅ¼dym 25 zaÅÄcznikÃ³w). Gdzie sÄ ekolodzy? Nie protestujÄ przeciwko wycinaniu lasÃ³w na te papiery? Anegdotyczne jest to, Å¼e wniosek moÅ¼e zostaÄ odrzucony nawet za nieodpowiedni kolor dÅugopisu uÅ¼ytego do podpisu.

Przygotowywanie wnioskÃ³w o dotacje jest caÅkowicie nieproduktywne. Tony formularzy i dokumentÃ³w nie powodujÄ zwiÄkszania dochodu narodowego, a jedynie stratÄ czasu, surowcÃ³w i pieniÄdzy.

4. Krajowe finansowanie
Ogromne sÄ rÃ³wnieÅ¼ koszty prefinansowania unijnych projektÃ³w realizowanych przez jednostki sektora finansÃ³w publicznych. W 2006 r. zostanie wydanych na ten cel 13,4 mld zÅ, z czego 30% nie zostanie zwrÃ³cone. Daje to wskaÅºnik 16% wartoÅci caÅoÅci funduszy strukturalnych i Funduszu SpÃ³jnoÅci. Dla WspÃ³lnej Polityki Rolnej strata w prefinansowaniu wyniesie ponad 6% wartoÅci unijnych funduszy dla rolnictwa. BiorÄc pod uwagÄ te wskaÅºniki, w latach 2007-13 na prefinansowanie z polskiego budÅ¼etu zostanie bezzwrotnie wydanych 13% caÅoÅci ÅrodkÃ³w przekazanych z UE w tym okresie, czyli 12 mld euro.

Zgodnie z projektem Strategii Rozwoju Kraju, przygotowanym przez MRR, w latach 2007-13 Polska ze ÅrodkÃ³w publicznych wyda na wspÃ³Åfinansowanie dotacji unijnych 16,3 mld euro, czyli 18% wartoÅci caÅkowitej tych dotacji. PieniÄdze te bÄdÄ pochodziÅy z budÅ¼etu paÅstwa i jednostek samorzÄdu terytorialnego, a takÅ¼e Funduszu Pracy, PFRON i Polskiej Agencji Rozwoju PrzedsiÄbiorczoÅci. Dodatkowo podmioty prywatne wydadzÄ na wspÃ³Åfinansowanie projektÃ³w 19,9 mld euro, czyli 22% wartoÅci unijnych dotacji w tych latach.

Nie moÅ¼na zapominaÄ o fakcie, Å¼e zarÃ³wno juÅ¼ zadÅuÅ¼one gminy, jak i paÅstwo nie majÄ pieniÄdzy na wspÃ³Åfinansowanie i prefinansowanie niepotrzebnych projektÃ³w, na ktÃ³re zaciÄgajÄ kolejne kredyty, jeszcze bardziej siÄ zadÅuÅ¼ajÄc, tylko po to, by otrzymaÄ dotacjÄ. Miasta i gminy (np. PoznaÅ) wypuszczajÄ obligacje komunalne, aby mieÄ pieniÄdze na wspÃ³Åfinansowanie projektÃ³w. W ten sposÃ³b samorzÄdy, majÄc juÅ¼ deficyty budÅ¼etowe, wpadajÄ w niekoÅczÄcÄ siÄ spiralÄ zadÅuÅ¼eniowÄ. W ramach funduszu PHARE przedsiÄbiorstwa, ktÃ³re chciaÅy dostaÄ dotacjÄ musiaÅy obligatoryjnie zaciÄgaÄ kredyty bankowe w okreÅlonej wysokoÅci (np. w przypadku Funduszu Dotacji Inwestycyjnych – min. 25% inwestycji), co w skrajnej sytuacji mogÅo doprowadziÄ niektÃ³re firmy do niewypÅacalnoÅci i bankructwa. Ponadto dotacje sÄ w rzeczywistoÅci refundacjami. CaÅoÅÄ inwestycji trzeba najpierw samemu sfinansowaÄ, a dopiero potem zwracana jest czÄÅÄ kosztÃ³w inwestycji.

5. Podsumowanie kosztÃ³w
Po dodaniu wszystkich wydatkÃ³w strony polskiej zwiÄzanych z pozyskiwaniem dotacji w latach 2007-13 otrzymujemy kwotÄ w wysokoÅci 106,8 mld euro, czyli 117,5% wartoÅci wszystkich dotacji, ktÃ³re majÄ zostaÄ przekazane Polsce z UE! Tak wiÄc koszty poniesione przez polskÄ gospodarkÄ i sektor publiczny o 17,5% przewyÅ¼szajÄ ten ogromny deszcz unijnych pieniÄdzy. Statystyczny Polak w latach 2007-13 wyda Årednio 1606 zÅ rocznie tylko po to, aby otrzymaÄ 1368 zÅ, czyli doÅoÅ¼y do interesu 238 zÅ rocznie! Tymczasem caÅa ta hucpa z dotacjami ma niezwykle silne przesÅanie propagandowe: Unia za darmo rozdaje pieniÄdze. Temu celowi sÅuÅ¼Ä teÅ¼ tablice informacyjne umieszczane przy wszystkich inwestycjach wspÃ³Åfinansowanych przez BrukselÄ.

Jednak to nie koniec zÅych wiadomoÅci. Nie moÅ¼na przecieÅ¼ zapomnieÄ o wysiÅku finansowym, zwiÄzanym z przygotowywaniem siÄ do integracji. W 2004 r. Polska musiaÅa wpÅaciÄ do Europejskiego Banku Centralnego ponad 20 mln euro. Z kolei jak poinformowaÅ RadosÅaw Å»oÅnierzak, czÅonek zarzÄdu PKP, firma szacuje na 25 mld zÅ koszt dziaÅaÅ przygotowawczych, ktÃ³re wynikajÄ z wejÅcia Polski do UE. PeÅnych wydatkÃ³w wynikajÄcych z integracji chyba nikt do tej pory dokÅadnie nie policzyÅ. NiektÃ³re kalkulacje podajÄ, Å¼e koszty dostosowania polskich przedsiÄbiorstw i administracji do prawa i standardÃ³w UE pochÅonÄÅy 15 mld euro w ciÄgu 15 lat. Samo Ministerstwo Årodowiska szacowaÅo, Å¼e w latach 2000-10 Polska ze ÅrodkÃ³w krajowych wyda na ochronÄ Årodowiska w zwiÄzku z przystosowywaniem siÄ do wymogÃ³w Unii 30 mld euro, czyli wiÄcej niÅ¼ poÅowa rocznego budÅ¼etu. Jak powiedziaÅ komisarz Gunter Veheugen, przestrzeganie unijnych regulacji kosztuje przedsiÄbiorcÃ³w 600 mld euro rocznie. JeÅli przyjÄÄ, Å¼e Polska wytwarza 2% PKB UE, to radosna twÃ³rczoÅÄ unijnych biurokratÃ³w kosztuje polskich przedsiÄbiorcÃ³w 12 mld euro rocznie. NiewielkÄ sumÄ przy tym jest 19 mln zÅ, ktÃ³re Polska musi wydaÄ na wprowadzenie nowych paszportÃ³w biometrycznych, aby byÅy one zgodne z odpowiedniÄ dyrektywÄ UE. A ile kosztowaÅa polskiego podatnika propaganda przed unijnym referendum?

NaleÅ¼y mieÄ rÃ³wnieÅ¼ na uwadze moÅ¼liwoÅci nakÅadania kar finansowych na PolskÄ, w przypadku niestosowania siÄ do unijnych, czÄsto bzdurnych przepisÃ³w (wg stanu na koniec stycznia 2007 r. Polska przekroczyÅa terminy wdroÅ¼enia 27 dyrektyw). JuÅ¼ w 2006 r. nasi rolnicy zapÅacÄ Unii 89 mln zÅ za pracowitoÅÄ i efektywnoÅÄ, a konkretnie za przekroczenie absurdalnego limitu produkcji mleka. To doprawdy
chichot historii, znaleÅºÄ siÄ w towarzystwie, ktÃ³re karze za wydajnoÅÄ, a nie za lenistwo i nierÃ³bstwo. Jakie to demoralizujÄce! Tymczasem Polsce grozi rÃ³wnieÅ¼ kara za niezharmonizowanie podatkÃ³w w kwestii wysokoÅci VAT-u na pieluchy dzieciÄce, ktÃ³ry powinien zostaÄ podwyÅ¼szony z 7% do 22%. NaleÅ¼y pominÄÄ milczeniem fakt, Å¼e jeÅli wÅadze na szczeblu miÄdzynarodowym zajmujÄ siÄ pieluchami dla dzieci (i oscypkami), to Åwiadczy to o caÅkowitej degrengoladzie cywilizacyjnej. Z biegiem czasu tych niedorzecznych kar z pewnoÅciÄ bÄdzie coraz wiÄcej.

Bilans dotacji unijnych w latach 2007-13

Lp.	Pozycja	mld euro	% dotacji
I	Dotacje z UE	91	100
1.	Fundusze strukturalne i spÃ³jnoÅciowe	59,5	65,5
2.	Dotacje do rolnictwa	27	29,5
3.	PozostaÅe	4,5	5
II	Wydatki po stronie polskiej	106,8	117,5
1.	SkÅadka unijna	22,6	25
2.	Koszty biurokracji	6,5	7
3.	Koszty przygotowania wnioskÃ³w przyjÄtych	13,5	15
4.	Koszty przygotowania wnioskÃ³w odrzuconych	16	17,5
5.	Prefinansowanie projektÃ³w	12	13
6.	WspÃ³Åfinansowanie ze ÅrodkÃ³w publicznych	16,3	18
7.	WspÃ³Åfinansowanie ze ÅrodkÃ³w prywatnych	19,9	22
III	Bilans	-15,8	-17,5

Obliczenia wÅasne przy zaÅoÅ¼eniach, Å¼e kurs euro jest na poziomie 4 zÅ i Å¼e dotacje zostanÄ wykorzystane w 100%, co jest w praktyce niemoÅ¼liwe, czyli sytuacja bÄdzie jeszcze bardziej niekorzystna dla Polski.

II. Dotacje to ingerencja w rynek

OgÃ³Åem unijny rynek wewnÄtrzny regulowany jest 1634 dyrektywami i 602 rozporzÄdzeniami. OpisujÄ one w najdrobniejszych szczegÃ³Åach funkcjonowanie czterech fundamentalnych swobÃ³d UE: przepÅywu osÃ³b, towarÃ³w, kapitaÅÃ³w i usÅug.

1. Dotacje spowodujÄ uzaleÅ¼nienie polskich przedsiÄbiorstw od unijnej biurokracji. Dr Mariusz Salamon w materiaÅach szkoleniowych dla polskich przedsiÄbiorcÃ³w pod tytuÅem Dotacje unijne dla firm pisze: jeÅli o coÅ prosisz bÄdziesz ulegÅy wobec tego, kto daje, musisz zaaprobowaÄ jego system, okreÅlony schemat dziaÅania i ostrzega: niepokorni nie dostanÄ nic. WedÅug autora UE rozdaje pieniÄdze, bo zaÅatwia wÅasne interesy: chce opanowaÄ rynek, a Å¼eby byÅ podatny, trzeba weÅ zainwestowaÄ, urobiÄ sobie konsumentÃ³w i uczyniÄ ich podatnymi na wpÅyw unijny (dajÄc pieniÄdze, narzÄdzia, pracÄ). W zamian za swoje pieniÄdze Unia oczekuje uzaleÅ¼nienia rynku i ustrukturyzowania go w sposÃ³b, ktÃ³ry uÅatwi jej penetracjÄ; wdziÄcznoÅci potencjalnych konsumentÃ³w (a aktualnych beneficjantÃ³w); spoÅeczeÅstwa bardziej konsumpcyjnego (nazywa siÄ je demokratycznym). Firmy przez 5 lat nie mogÄ zmieniÄ typu produkcji, na ktÃ³ry otrzymaÅy dotacjÄ.

2. Inwestycje za paÅstwowe pieniÄdze sÄ zwykle nietrafione. Gdyby byÅy one opÅacalne to prywatni przedsiÄbiorcy, wietrzÄc moÅ¼liwoÅÄ zysku, duÅ¼o wczeÅniej sami podjÄliby ryzyko danej inwestycji. – Årodki unijne uzyskujÄ te projekty, ktÃ³re sÄ najsprawniejsze formalnie, a nie te, ktÃ³re majÄ najwiÄkszÄ wartoÅÄ merytorycznÄ – powiedziaÅa Marzena Chmielewska, przedstawicielka PKPP Lewiatan. Jak twierdziÅ Krzysztof DzierÅ¼awski, nagromadzenie inwestycji chybionych jest najczÄstszÄ przyczynÄ kryzysÃ³w gospodarczych. Tymczasem dotacje powodujÄ marnotrawstwo na wielkÄ skalÄ. DoskonaÅym przykÅadem sÄ choÄby oczyszczalnie ÅciekÃ³w wybudowane w Belgii, Hiszpanii czy WÅoszech za pieniÄdze z Brukseli: nie odpowiadajÄ wymaganym normom, sÄ za maÅe lub za duÅ¼e w stosunku do potrzeb, nie sÄ w ogÃ³le uÅ¼ywane z powodu braku przyÅÄczy do sieci kanalizacyjnych lub energetycznych, budowa przedÅuÅ¼a siÄ o wiele lat, koszty inwestycji wzrastajÄ o kilkaset procent. Jak twierdzÄ niemieccy autorzy ksiÄÅ¼ki Banany dla Brukseli: wyniki kontroli pewnych badaÅ pokazujÄ, Å¼e Årodki publiczne obciÄÅ¼ajÄce podatnikÃ³w w UE i paÅstwach czÅonkowskich sÄ bÅÄdnie inwestowane. Ponadto jak twierdzi amerykaÅski ekonomista Henry Hazlitt, skutkiem subwencji jest to, Å¼e kapitaÅ i pracÄ wyprowadza siÄ z przemysÅÃ³w, w ktÃ³rych mogÄ pracowaÄ bardziej wydajnie, a kieruje do przemysÅu, w ktÃ³rym sÄ mniej efektywne. Wytwarza siÄ mniej bogactwa. PrzeciÄtny standard Å¼ycia obniÅ¼a siÄ w porÃ³wnaniu z tym, jaki byÅby moÅ¼liwy.

3. W Polsce w duÅ¼ej mierze beneficjentami unijnej pomocy sÄ podmioty publiczne, takie jak jednostki samorzÄdu terytorialnego, ich stowarzyszenia i zwiÄzki, urzÄdy paÅstwowe, np. ministerstwa czy urzÄdy pracy, szkoÅy wyÅ¼sze, agencje rozwoju regionalnego, w ktÃ³rych swoje udziaÅy majÄ jednostki samorzÄdu terytorialnego, paÅstwowe agencje czy spÃ³Åki skarbu paÅstwa. Jest to wyraÅºny sygnaÅ, Å¼e to wÅaÅnie urzÄdnicy, a nie podmioty prywatne, powinny siÄ zajmowaÄ inwestycjami, mimo oczywistych wad takiego rozwiÄzania. WedÅug prawa sformuÅowanego przez amerykaÅskiego profesora Emmanuela Savasa sektor prywatny jest zawsze dwa razy taÅszy niÅ¼ sektor publiczny przy wykonywaniu tych samych prac w sÅuÅ¼bie publicznej.

4. Dotacje do inwestycji mogÄ powodowaÄ zmianÄ istoty samej inwestycji. Gdyby nie istniaÅy fundusze, to prywatni przedsiÄbiorcy lokowaliby swoje pieniÄdze w inne przedsiÄwziÄcia, prawdopodobnie bardziej efektywne i produktywne. Jak uwaÅ¼ajÄ analitycy ekonomiczni z holenderskiego Tinbergen Institute fundusze unijne sÄ inwestowane w specyficzne projekty, takie jak zwiÄkszanie wartoÅci kulturalnych czy Årodowiskowych, ktÃ³re niekonieczne powodujÄ wzrost gospodarczy. Ponadto, podobnie jak rÃ³Å¼norakie ulgi i odpisy podatkowe, paÅstwowe fundusze nakÅaniajÄ firmy do kupowania konkretnych, niekoniecznie potrzebnych produktÃ³w.

5. MoÅ¼liwoÅÄ otrzymania dotacji opÃ³Åºnia proces inwestycyjny. Samo opracowanie projektu nadajÄcego siÄ do dofinansowania moÅ¼e zabraÄ nawet kilkanaÅcie miesiÄcy. Natomiast jak twierdzi Jerzy KÄdzierki, wiceprezes Narodowego Funduszu Ochrony Årodowiska, od zÅoÅ¼enia wniosku do wypÅacenia pieniÄdzy [z funduszu ISPA] mijajÄ Årednio trzy lata. ZaÅ wedÅug ekspertÃ³w Komisji Europejskiej jest jeszcze gorzej: przygotowywanie wielu program

GIMP i batch processing

Kardell — Fri, 09 Mar 2007 01:44:15 +0000

Jeśli masz wiele zdjęć, które chcesz zmodyfikować wszystkie za jednym zamachem (np. zmniejszyć rozmiar, lepiej skompresować itp.), a nie wiesz jak to zrobić, to tutaj z pomocą idzie Ci tzw. batch processor.
Obsługiwany jest we wszystkich szanowanych edytorów do grafiki rastrowej: Adobe Photoshop, GIMP itd.
Z racji, że aktualnie, nieodwołalnie działam w systemie Linux mogę zapomnieć o komercyjnym Fotosklepie.
Dlatego jeśli masz GIMP`a a w menu górnym programu w zakładce Dodatki nie widzisz Batch Process…, to musisz go sobie doinstalować.
Znajdziesz go tutaj: http://members.ozemail.com.au/~hodsond/dbp.html
i jeśli używasz GIMP`a w wersji >=2.0 instalujesz DBP w wesji 1.0.3.
Zapraszam do korzystania^^

P.S.
Jeśli lubisz programować, to takie cuś możesz sobie w GIMPie zaprogramować np. w Pythonie.

III RP

Kardell — Sat, 24 Feb 2007 17:46:52 +0000

Mój komentarz na stronie http://piotr.mikolajski.net/ sympatyka III RP.

Wydaje mi się, że Wasze, czy Twoje stanowisko też jednak do niczego nie prowadzi.
Nie godzicie się na stan aktualny, a jednocześnie kwestionujecie “demokrację” ostatnich 15 lat, którą nam osioł Lech Wałęsa zaserwował. Jeździ teraz po świecie taki nierób – proletariacki tłumok i naucza o demokracji.

Nie wierzycie w odnowę moralną, ponieważ społeczna odnowa moralna nie jest możliwa, czy Wasza osobista, alibi?

Mówicie o wolności słowa. Zgadzam się, że jest to istotne dla nas – robotniczo-chłopskich plebejuszy, którzy aktualnie równoprawnymi obywatelami się stali. Z drugiej jednak strony niemały jest procent ludzi w społeczeństwie, którzy swoją “siłom i godnościom osobistom” istotnie szkodzą, pochodzą z lewicy, prawicy, centrum i swój wyborczy głos mają.
Sądzę, że powinny istnieć bariery, w których skończony kretyn powinien szybko zamknąć usta. Po ulicach chodzi wielu dewiantów, którzy wypaczają naszą rzeczywistość. Rozumiem – pochodzić z rodziny patologicznej, których jest w Polsce niemały procent i wyciągnąć z tego niemiłego doświadczenia właściwe wnioski, ale zamiast tego swoim gniewem negatywnie rzutować na resztę społeczeństwa? Albo pochodzić z rodziny super ekstra (bezstresowe wychowanie) i terroryzować później innych?

Możliwe, że jest to problem całej słowiańszczyzny, że jesteśmy spisani na straty i wysysani z każdej strony. Irlandia, która sama była w depresji przez szmat czasu poradziła sobie z tym problemem i obecnie doi Polskę (nasi jadą tam do pracy, a dodatkowo irlandzki BZWBK wyprowadza zyski z obrotu polskim pieniądzem do Irlandii, a Ryanair dorabia się szmalu na transporcie polskich roboli w te i z powrotem na wyspy. Nie mówię o reszcie krajów UE, które nas nadużywają.
Po prostu żyjemy w kraju rozwijającym się o “za wielkich” zasobach ludzkich, który tłumaczy sukces innych krajów już rozwiniętych, czy przynajmniej tych które są na siłach, ażeby z nas doić.

Chcąc mieć normalny kraj, na początek musielibyśmy mieć sporo ponad 50% społeczeństwa (ale naród nie w liczbie 38mln. lecz może max. 20mln – to pozwoliłoby osiągnąć nam dużo lepszą autonomię gospodarczo-surowcową na obszarze jaki zajmujemy) wykształconego w takim stopniu, że nie dałoby się manipulować kościelnymi, gazecianymi i radiowo-telewizyjnymi metodami.

Na dzień dzisiejszy realnie ratuje Polskę jedynie konserwatyzm, czyli zatrzymanie kosmopolityzmu, podporządkowanie społeczeństwa określonej obyczajowości religijnie i historycznie uwarunkowanej. Wtedy mielibyśmy namiastkę mentalności, jaką np. Niemcy dziedziczą bezproblemowo, bez potrzeby ograniczania ich świadomości.

Popatrzcie historycznie na systemy władzy, jakie rzeczywiście sprawdziły się w historii w krajach słowiańskich. Nawet jeśli w dobie XXI wieku są to w większości demokracje, niosą z sobą istotne znamiona dyktatury. Z drugiej strony socjal”demokratyczna” alternatywa, to celowe niedbalstwo, z którego cieszą się jedynie anarchiści.
I chodzi też o to, że nie ma czegoś takiego jak dorastanie do demokracji. Społeczeństwo nigdy nie dorośnie do tego systemu władzy, bo wszędzie, czy to w USA, Anglii, czy Niemczech działa manipulacja opinią publiczną i to, że Ty świadomy demokrata pójdziesz sobie na wybory ze świadomymi kolegami nie przeszkodzi Juniorowi Bushowi objąć stanowiska prezydenta (w USA naród amerykański musi aż przez 8 lat nabierać wstrętu do swojego przedstawiciela, żeby go w końcu zdetronizować). A statystyczny amerykański, angielski, czy niemiecki wyborca pokrywa się w rzeczywistości z polskim.

Z mojego punktu widzenia nie da się w tym kraju zaprowadzić naturalnego ładu dopóki nie przeminie przynajmniej kilka pokoleń, co pozwoli wytrzeć się całkowicie którejś z parszywych tendencji.

Po większej analizie wszelakich opcji politycznych dla narodu o takiej a nie innej mentalności jedynym trafnym rozwiązaniem dla mnie są rozwiązania proponowane przez UPR. Jedynie ten wariant byłby w stanie wypracować naturalny ład w szybkim czasie. Przede wszystkim rozwiązać kwestię podatków i obowiązkowych ubezpieczeń społecznych, co jest solą w oku rodzimej gospodarki, no bo nie zagranicznej przecież, od kilkunastu już lat objętej UE ulgami.
Pozostałe frakcje wciskają jedynie kit, gdyż będąc licznymi “o dziwo” mdłymi się stają.
Czy to PO-wski, czy SLD-owski wariant, to tylko ściemnianie, że socjal, pseudo-liberalizm załatwi sprawę. Dlatego od dłuższego już czasu wszelkie inne, niegodne liberalizmu opcje polityczne uznaję za nierentowne, obciążające swym aparatem państwowym podatników. I PO, SLD, PiS Wam w tym nie pomoże, bo to jest tych partii cel trzeciorzędny. PO, SLD najpierw muszą iść zgodnie z trendem mody UE, co często nie idzie w parze z interesami Polski (przedstawiciele PO, SLD w parlamencie UE swoją nielojalność (prywatę) wobec interesów Polski już niejednokrotnie zademonstrowali), a PiS znowu całkowicie zajęty jest sprzątaniem w administracji państwowej i samorządowej. Lewackie idee, które również krzewię nijak się mają do działalności lewicowych frakcji w Polsce, czy też w świecie, im są liczniejsze tym bardziej upodobniają się do tych komunistycznych.

Konkludując i reasumując, pretensje możesz mieć jedynie do plemnika, który przesądził o tym, że Twój byt ustanowił się na tych współrzędnych geograficznych a nie innych.

Dziękuję za uwagę.”